Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010
Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010
άϋπνη γκρίνια
Τελικά εχτές κοιμήθηκα από τις 20:30. Είδα στον ύπνο μου έναν φίλο μου από το νηπιαγωγείο, είχε μεγαλώσει και φλερτάραμε. Ξύπνησα στις 00:30. Το ρυζότο με το λουκάνικο που έφτιαξα για βραδινό μου έπεσε πάρα πολύ βαρύ! Αχώνευτο! Είχε και μια υγρασία... Να μην τα πολυλογώ, πάλι κοιμήθηκα χάλια ώρες. Και ξύπνησα με πονοκέφαλο. Και δε μπορώ και να συγκεντρωθώ γιατί έχω κουραστεί με το φόρτο εργασίας!
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
σερί
Όσο κι αν θέλησα να κοιμηθώ δεν τα κατάφερα. Πραγματικά το ωράριο μου τα έχει παίξει. Θα προσπαθήσω να μείνω άϋπνη για 48 ώρες μπας και στρώσει. Για να δούμε... Προς το παρόν περιμένω να ξημερώσει για να πάω στο ταχυδρομείο.
Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
φτου!
Πάλι ξύπνησα αργά. Επίσης ξέχασα να αγοράσω ψαροκροκέτες για αυριο. Πιφ. Πήρα όμως τσουρεκάκι γεμιστό και τρωω ενα κομματάκι. Μαζι με τσαι. Επίσης μάλλον θα έχουν απεργία τα ΜΜΜ και δε θα μπορέσω να κάνω κατι πολύ σημαντικό τη Δευτέρα. :-(
μυστικό χαλάρωσης
..αναμυγνείουμε ζάχαρη με το σαμπουάν μας και κάνουμε απαλό μασαζ στο κεφάλι. Όταν λιώσει η ζάχαρη το ξεπλένουμε και νιώθουμε το δερματάκι να αναπνέει. Και κυρίως είναι πολύ πολύ χαλαρωτικό σε περίπτωση που λίγο πιο πρίν σπάγαμε το κεφάλι μας για να βρούμε τη λύση σε κάποιο πρόβλημα.
reminder
Να μην ξεχάσω αύριο να κάνω ασκήσεις για την πλάτη. Θα με πεθάνει αυτή η καρέκλα. Τι μαξιλάρι έβαλα για να ακουμπάω και να είμαι άνετα, τίποτα.
αμαρτία
ΟΚ, πίνω γάλα με τρείς κουταλιές νέσκουικ τέτοια ώρα. Ήθελα απεγνωσμένα κάτι γλυκό.. Και το μεσημέρι έφαγα ομελέτες με λουκάνικα και ψωμιά. Αλλα υπόσχομαι αύριο να φάω πιο υγειινά, μάλλον καμια κολοκυθόπιτα που τρελαίνομαι. Την κάνω χωρίς φύλλο και είναι μούρλια.
αϋπνίες
Τις τελευταίες μέρες έχω αϋπνίες. Δεν ξέρω τι ευθύνεται επακριβώς (συμβαίνουν και πολλά σ'αυτή τη ζωή!) αλλά κάθε βράδυ το μυαλό μου κάνει ατέρμονα loop με τις πιο άκυρες σκέψεις. Ίσως φταίει το οτι διαβάζω και κάνω εργασίες κανένα δεκάωρο την ημέρα. Απο τη μια μου αρέσει αλλά απο την άλλη θέλω να βαρεθώ λίγο βρε παιδί μου, να μην εχω τι να κάνω, να κοιμάμαι απο τις 11 όλο αναισθησία επειδή δεν έχω τίποτα ενδιαφέρον ή αγχωτικό να σκεφτώ. Λίγο όμως. Για μια η δυο μέρες. Χωρίς τύψεις!
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
ο Άτλας
Σήμερα, κάτω απο τον όμορφο χειμωνιάτικο ήλιο, είδα τον Άτλα να κρατάει τη γή πάνω απο το κεφάλι του. Είναι χρυσός, έχει μακριά μαλλιά, ρυτίδες στο μέτωπο. Το πρόσωπό του είναι πολύ όμορφο. Τα μάτια του κλειστά. Στέκομαι για να τον δώ να αλλάζει στάση επάνω στο μικρό χρυσό βάθρο. Επιτέλους! Οι κινήσεις του είναι αργές και σταθερές, σαν την αιωνιοτητα που κρατάει πάνω στην πλατη του. Ξαφνικά ανοίγει τα μάτια του, γυρίζει τις ίριδές του προς τη μεριά μου, μου κλείνει το ένα μάτι, και κλείνοντας και το άλλο συνεχίζει την σιωπηλή ερμηνεία του.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
