Είναι μερικά βράδια με απρόσμενο κρύο.. Ο χρόνος κυλάει αργά. Απροσδιόριστη αναμονή. Στο πουλοβεράκι κλωστούλες που πετάνε εδώ κι εκεί. Το ροφηματάκι λίγο πικρό απο αφηρημάδα. Τα επιτηδευμένα ακούσματα πολύ απλά δεν είναι αρκετά. Χρειάζεται κάτι ζεστό, οικείο ή και μερικές φορές στα όρια του κίτς. Επειδή όμως για μια υπόληψη ζούμε, αφήνουμε στην άκρη τα κίτς και κρατάμε τα ζεστά και οικεία.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου